سکوت

الله

کی بود تو شب داد زد ( خودت که بیشتر داد میزنی )

نمیدونی نباید تو شب فریاد بکشی ! صدات با گلوله خفه میشه ( چه بهتر میریم به خیل شهدا ) تازه خون همه گردان هم میافته گردنت ( ایول بابا ) .................

توان تحمل نداشت و عرق بر پیشانی اش نشسته بود ترکشهای خمپاره امانش را بریده بود نمیتوانستیم پیش او بمانیم حمله بود و باید به پیش میرفتیم  فردا که برگشتیم اول رفتیم همانجا که شب قبل رهایش کرده بودیم

دهانش پر بود از گل و لای و بوته های روئیده بر کنار معبر

فریاد درد خود را اینگونه فرو خورده بود   . . . . . . . .